Ба азми ҷилва чу он глъзор бархезад

به عزم جلوه چو آن گلعذار برخیزد

Нишони офият аз рӯзгор бархезад

نشان عافیت از روزگار برخیزد

зи шавқ тир нагунҷанд оҳӯон дар пӯст

ز شوق تیر نگنجند آهوان در پوست

Ба азми сайд чу он шаҳсавор бархезад

به عزم صید چو آن شهسوار برخیزد

Агар ба мурдаи сад сола бигузарӣ зи лаҳад

اگر به مرده صد ساله بگذری ز لحد

зи шавқ рӯй ту беихтиёр бархезад

ز شوق روی تو بی‌اختیار برخیزد

Ба сӯии ман чу гузар кардае дамӣ биншин

به سوی من چو گذر کرده‌ای دمی بنشین

Ки ҳасрат аз дил умедвор бархезад

که حسرت از دل امیدوار برخیزد

Ғами фироқи ту чун теғ бар миёни бандад

غم فراق تو چون تیغ بر میان بندد

зи зиндагонии Хизр эътибор бархезад

ز زندگانی خضر اعتبار برخیزد

зи абри дида азон сайли ашк май боРом

ز ابر دیده ازان سیل اشک می‌بارم

Ки ғайр азон сари кӯ , чун ғубор бархезад

که غیر ازان سر کو، چون غبار برخیزد

Ба доғи ишқи ту қудсӣ чу ҷон диҳад , зи гулаш

به داغ عشق تو قدسی چو جان دهد، ز گلش

Ба ҷои сабза , дил доғдор бархезад

به جای سبزه، دل داغدار برخیزد