Чун куштаи нигоҳи ту сӯй кафан равад

چون کشته نگاه تو سوی کفن رود

Ҷони зи тани бурун шудаи бозаш ба тан равад

جان ز تن برون شده بازش به تن رود

Буии гулоб аз нафасаш метавон шунид

بوی گلاب از نفسش می‌توان شنید

Онро ки бар лаб аз гули рӯят сухан равад

آن را که بر لب از گل رویت سخن رود

Ҷазб муҳаббатаст ки гулгуни Аннани хеш

جذب محبت است که گلگون عنان خویش

Брбўдаҳ аз савору сӯй кӯҳкан равад

بربوده از سوار و سوی کوهکن رود

Заҳмати макаши рақиб , ки дар фасли гул ба боғ

زحمت مکش رقیب، که در فصل گل به باغ

Булбул кунад таронау зоғ ва заған равад

بلبل کند ترانه و زاغ و زغن رود

Қудсӣ тараҳҳумаст бар аҳволи онкӣ ӯ

قدسی ترحم است بر احوال آنکه او

Аз кӯии дӯст бо дили пурхӯн чу ман равад

از کوی دوست با دل پرخون چو من رود