Асири ишқи ту аз нанги куфр ва дайн мерад

اسیر عشق تو از ننگ کفر و دین میرد

Касе ки ғайрати ишқаш буд , чунин мерад

کسی که غیرت عشقش بود، چنین میرد

зи шавқ онкӣ шавад хокрўби ин даргоҳ

ز شوق آنکه شود خاکروب این درگاه

Фиришта аз фалак ояд ки бар замин мерад

فرشته از فلک آید که بر زمین میرد

Сабо бигӯ ба маломатгарон ки шуълаи ишқ

صبا بگو به ملامتگران که شعله عشق

Чароғ нест ки аз бод остин мерад

چراغ نیست که از باد آستین میرد

Касе зи пурсиши рӯзи ҷазо буд озод

کسی ز پرسش روز جزا بود آزاد

Ки доғи бандагии ишқ бар ҷабин мерад

که داغ بندگی عشق بر جبین میرد

Насими гулшани ғам , рӯзии машом касе сет

نسیم گلشن غم، روزی مشام کسی‌ست

Кигар нишот бигирад ҷаҳон , ҳазин мерад

که گر نشاط بگیرد جهان، حزین میرد

Касе ки захми теғ батон буд , шарт аст

کسی که زخم تیغ بتان بود، شرط است

Ки пеш аз онкии аҷали хезад аз камӣн мерад

که پیش از آنکه اجل خیزد از کمین میرد

Азон наме наад он маи қадам ба болинам

ازان نمی‌نهد آن مه قدم به بالینم

Ки дил ба ҳасрати дидор вопасин мерад

که دل به حسرت دیدار واپسین میرد

зи ҳасрати гул рӯй батон , дили қудсӣ

ز حسرت گل روی بتان، دل قدسی

Равад ба гулшан ва дар пой ёсамин мерад

رود به گلشن و در پای یاسمین میرد