Ҳаргизам чун лолаи дил бе доғи таҳ бар таҳ мабод
هرگزم چون لاله دل بی داغ ته بر ته مباد
То буд ғам , дар дилами осӯдагиро раҳ мабод !
تا بود غم، در دلم آسودگی را ره مباد!
Дили гиребонгири васлу дидаи маҳрӯм аз нигоҳ
دل گریبانگیر وصل و دیده محروم از نگاه
Ҷомаи неки ахтарӣ бар қади кас кӯтаҳ мабод !
جامه نیکاختری بر قد کس کوته مباد!
Ҳаркиро байнам ба ӯ ҳамроҳ , мемеРом зи рашк
هرکه را بینم به او همراه، میمیرم ز رشک
Сояи ҳам ё раб ба он сарви сеӣ ҳамраҳ мабод !
سایه هم یا رب به آن سرو سهی همره مباد!
Ман зи оби теғ , умр ҷовдонӣ ёфтам
من ز آب تیغ، عمر جاودانی یافتم
ё раб аз завқи шароби ишқ , Хизр огаҳ мабод !
یا رب از ذوق شراب عشق، خضر آگه مباد!
Ҳарки бо ман буд , рӯз толеъаш гардид шаб
هرکه با من بود، روز طالعش گردید شب
Тираи бахтам , ҳеҷ касро паҳлавии ман раҳ мабод !
تیرهبختم، هیچکس را پهلوی من ره مباد!
Даври азуи пурсанади ёронам ки қудсӣ ҳол чист
دور ازو پرسند یارانم که قدسی حال چیست
Базм , бешамъу чароғу осмон бема мабод !
بزم، بی شمع و چراغ و آسمان بی مه مباد!