Мо асирон чаҳ касонем , гирифторӣ чанд

ما اسیران چه کسانیم، گرفتاری چند

Рӯзгори хуш мо чист , шаби торӣ чанд

روزگار خوش ما چیست، شب تاری چند

Синаи бараҳна бар гулшан аз он май молам

سینه برهنه بر گلشن از آن می‌مالم

Каз раҳи мурғи чаман , чида шавад хорӣ чанд

کز ره مرغ چمن، چیده شود خاری چند

Дил чу мӯе шуд ва нагушӯд кас аз ваии гиреҳӣ

دل چو مویی شد و نگشود کس از وی گرهی

Монад чун сбҳаҳ , ба як ришта , гирифторӣ чанд

ماند چون سبحه، به یک رشته، گرفتاری چند

Доғҳои куҳани хеш , ба дил тоза кунам

داغ‌های کهن خویش، به دل تازه کنم

Гулшании созам аз афрӯхтаи рухсорӣ чанд

گلشنی سازم از افروخته رخساری چند

Нотавонони тугар зонка фузуданд чаҳ суд

ناتوانان تو گر زانکه فزودند چه سود

Бар сари зулфи худ афзӯдаи шимур , торӣ чанд

بر سر زلف خود افزوده شمر، تاری چند

Қисмати ман шудаи дилсӯзии озурдаи дилон

قسمت من شده دلسوزی آزرده‌دلان

Ки з ҳар захм , чу марҳами кашами озорӣ чанд

که ز هر زخم، چو مرهم کشم آزاری چند

Доғам аз ҷозибаи ҳасан , ки чун натавонист

داغم از جاذبه حسن، که چون نتوانست

Ки ба канъон кашад аз Миср , харидорӣ чанд ?

که به کنعان کشد از مصر، خریداری چند؟

Ишқро дар пас ҳар парда буд мансӯрӣ

عشق را در پس هر پرده بود منصوری

Маслиҳат буд ки барпо нашавад дорӣ чанд

مصلحت بود که برپا نشود داری چند

Доғам аз шонаи зулфи ту ки хуй ту гирифт

داغم از شانه زلف تو که خوی تو گرفت

Варна саҳласт азу бар дилами озорӣ чанд

ورنه سهل است ازو بر دلم آزاری چند

Кас чаҳ донад ки насиб ки шавад сайди дилам

کس چه داند که نصیب که شود صید دلم

Ки з ҳар гӯша камӣн карда камондорӣ чанд

که ز هر گوشه کمین کرده کمانداری چند

Рафтам аз базм , зи лаби гӯи ду се соғар кам бош

رفتم از بزم، ز لب گو دو سه ساغر کم باش

Зини чаман чида гирифтам , гул бехорӣ чанд

زین چمن چیده گرفتم، گل بی‌خاری چند

Аҳли дунё чаҳ касонанд , бигӯям қудсӣ

اهل دنیا چه کسانند، بگویم قدسی

Ба бадӣ аз амали хеши гирифторӣ чанд

به بدی از عمل خویش گرفتاری چند