Чанд сӯзади барқи ғами муштии хасу хошок ро

چند سوزد برق غم مشتی خس و خاشاک را

Оташӣ хоҳам ки сӯзади хирмани афлок ро

آتشی خواهم که سوزد خرمن افلاک را

Чашми мо покаст чун хуршед аз олӯдагӣ

چشم ما پاک است چون خورشید از آلودگی

Домани покӣ буд шоистаи чашми пок ро

دامن پاکی بود شایسته چشم پاک را

Шавқи оташ то насозад халқро гарми гуноҳ

شوق آتش تا نسازد خلق را گرم گناه

Чун бурун ое бапуш он рӯй отшнок ро

چون برون آیی بپوش آن روی آتشناک را

Баҳри қатли ишқи бозон дайр меояд аҷал

بهر قتل عشق‌بازان دیر می‌آید اجل

Рухсати як ғамза фармо наргиси чолок ро

رخصت یک غمزه فرما نرگس چالاک را

Бар сари хоки шаҳидон беш аз ин қудсии манол

بر سر خاک شهیدان بیش از این قدسی منال

Чанд дардисари диҳии осӯдагони хок ро

چند دردسر دهی آسودگان خاک را