Дар оташам аз чеҳра барафрӯхтае чанд
در آتشم از چهره برافروختهای چند
Чун шуълаи зи ҳам саркашӣ омӯхтае чанд
چون شعله ز هم سرکشی آموختهای چند
Равшан нашавад бахти зи ҷамъияти доғаш
روشن نشود بخت ز جمعیت داغش
Дар синаи дилами сохта бо сӯхтае чанд
در سینه دلم ساخته با سوختهای چند
Резанд ба сари хок , паии сайди заъифӣ
ریزند به سر خاک، پی صید ضعیفی
Чун дом ба ҳам , чашми тиҳии дӯхтае чанд
چون دام به هم، چشم تهی دوختهای چند
Чун ҷилд китобанд , бағал карда пари аҷзо
چون جلد کتابند، بغل کرده پر اجزا
Як ҳарфи зи сад сатр наёмухтае чанд
یک حرف ز صد سطر نیاموختهای چند
Қудсӣ макун аз аҳли замони шиква , чаҳ дорӣ
قدسی مکن از اهل زمان شکوه، چه داری
Чашми хушӣ аз нохушӣ омӯхтае чанд ?
چشم خوشی از ناخوشی آموختهای چند؟