Ҳанузам аз мижа , кор саҳоб ме ояд

هنوزم از مژه، کار سحاب می‌آید

Ҳануз диҷла ба чашмам сароб ме ояд

هنوز دجله به چشمم سراب می‌آید

зи дил ба ҷузи каф хокистарӣ намонад ва ҳануз

ز دل به جز کف خاکستری نماند و هنوز

Нафаси зи сина чу дӯд аз кабоб ме ояд

نفس ز سینه چو دود از کباب می‌آید

Ба офтоби ҳам ин хирагӣ гумонам нест

به آفتاب هم این خیرگی گمانم نیست

Ки бо фурӯғи рахт аз ниқоб ме ояд

که با فروغ رخت از نقاب می‌آید

Касе ки даии зи муқӣмони каъба буд , имрӯз

کسی که دی ز مقیمان کعبه بود، امروز

зи роҳи майкадаи маст ва хароб ме ояд

ز راه میکده مست و خراب می‌آید

Касе ки рафта ба дарёии ишқ , ме донад

کسی که رفته به دریای عشق، می‌داند

Ки кори сайли зи як қатра об ме ояд

که کار سیل ز یک قطره آب می‌آید

Дарин муҳӣт з андоз мавҷ донистам

درین محیط ز انداز موج دانستم

Ки бар сафинаи шикаст аз ҳубоб ме ояд

که بر سفینه شکست از حباب می‌آید

Насими зулфи ту бар гули вазидаи пиндорӣ

نسیم زلف تو بر گل وزیده پنداری

Ки буии нофаи чин аз гулоб ме ояд

که بوی نافه چین از گلاب می‌آید

зи раҳ ба ваъдаи васл батон Марви қудсӣ

ز ره به وعده وصل بتان مرو قدسی

Ки ташна бо лаби хушк аз сароб ме ояд

که تشنه با لب خشک از سراب می‌آید