зи уқдаҳо ки фалаки назри кор ман дорад

ز عقده‌ها که فلک نذر کار من دارد

Шукуфтаам , ки ғами рӯзгор ман дорад

شکفته‌ام، که غم روزگار من دارد

Шавад чу маҳви тамошои ёр , доғ шавам

شود چو محو تماشای یار، داغ شوم

Ки ҳайрати оинаро дар шумор ман дорад

که حیرت آینه را در شمار من دارد

Наёфт дар чаманами сабзае ки зард кунад

نیافت در چمنم سبزه‌ای که زرد کند

Чаҳ шикваҳо ки хазон аз баҳор ман дорад

چه شکوه‌ها که خزان از بهار من دارد

Сафина карда фалаки ихтиёр , пиндорӣ

سفینه کرده فلک اختیار، پنداری

Хабари зи гиря беихтиёр ман дорад

خبر ز گریه بی‌اختیار من دارد

зи пушти оина дар синааш хулди мижгон

ز پشت آینه در سینه‌اش خلد مژگان

Касе ки оинаи пешнигор ман дорад

کسی که آینه پیش نگار من دارد

Ҷудои зи мӯии сиёҳаш , зи тирагии рӯзам

جدا ز موی سیاهش، ز تیرگی روزم

Ҳазор таъна ба шабҳои тор ман дорад

هزار طعنه به شب‌های تار من دارد

Чаҳ мояи хӯн ки з даст ҳиност дар ҷигарам

چه مایه خون که ز دست حناست در جگرم

Ки рӯй бар кафи пойнигор ман дорад

که روی بر کف پای نگار من دارد

Ба гирди хеши зи ёрон касе наме байнам

به گرد خویش ز یاران کسی نمی‌بینم

Ба ғайри ғам ки ямину ясор ман дорад

به غیر غم که یمین و یسار من دارد

Ба кас намерасад ин уқдаҳо ки бар фалак аст

به کس نمی‌رسد این عقده‌ها که بر فلک است

Захираи ист ки аз баҳри кор ман дорад

ذخیره‌ایست که از بهر کار من دارد

Ба сӯии кулбаи торам ба ноз ме ояд

به سوی کلبه تارم به ناز می‌آید

Магари сабои хабар аз зулфи ёр ман дорад ?

مگر صبا خبر از زلف یار من دارد؟

зи ошён чу рҳондӣ , ба дом ҳам магузор

ز آشیان چو رهاندی، به دام هم مگذار

Ки ъмрҳости қафаси интизор ман дорад

که عمرهاست قفس انتظار من دارد

Тамаъ бурӣдаам аз хушк ватар , вале чаҳ кунам

طمع بریده‌ام از خشک و تر، ولی چه کنم

Ба сайли ашк ки сар дар канор ман дорад

به سیل اشک که سر در کنار من دارد

Қарори сабр ба худ чун даҳум , ки бе сабрӣ

قرار صبر به خود چون دهم، که بی‌صبری

Қарорҳо ба дил беқарор ман дорад

قرارها به دل بی‌قرار من دارد

зи нам чу оинаи маҳрӯми боди чашм касе

ز نم چو آینه محروم باد چشم کسی

Ки таъна бар мижаи ашкбор ман дорад

که طعنه بر مژه اشکبار من دارد

Пас аз ҳалок , расонад ба об , хоки маро

پس از هلاک، رساند به آب، خاک مرا

зи улфатӣ ки сабо бо ғубор ман дорад

ز الفتی که صبا با غبار من دارد

Чу андалеб азон рӯи мурӣди гулзорам

چو عندلیب ازان رو مرید گلزارم

Ки наргисаши назар аз чашми ёр ман дорад

که نرگسش نظر از چشم یار من دارد

эй ҳасан наёварда сари зи байзаи бурун

همای حسن نیاورده سر ز بیضه برون

зи файзи ишқ , ҳавои шикор ман дорад

ز فیض عشق، هوای شکار من دارد

Азон зи гавҳар маънӣ чакад зулоли ҳаёт

ازان ز گوهر معنی چکد زلال حیات

Ки такя бар сухани обдор ман дорад

که تکیه بر سخن آبدار من دارد

Муҳӣти файз , гиреҳҳои гавҳари маънӣ

محیط فیض، گره‌های گوهر معنی

Ба назри хомаи гавҳарнигор ман дорад

به نذر خامه گوهر نگار من دارد

Худоиро бигушо фасли гул дар қафасам

خدای را بگشا فصل گل در قفسم

Ки ҳар тарафи чамании интизор ман дорад

که هر طرف چمنی انتظار من دارد

Ҳазор бори маро бо вуҷӯд онкӣ гудохт

هزار بار مرا با وجود آنکه گداخت

Ҳануз ишқ , сухан дар айёр ман дорад

هنوز عشق، سخن در عیار من دارد

Магар ба силсилаи ишқи брхўрми зи ҷунун

مگر به سلسله عشق برخورم ز جنون

Вагарнаи ақл чаҳ пурвои кор ман дорад

وگرنه عقل چه پروای کار من دارد

Ҷунуни расида ба ҷое маро , ки чун маҷнӯн

جنون رسیده به جایی مرا، که چون مجنون

Ҳазор санг ба каф , интизор ман дорад

هزار سنگ به کف، انتظار من دارد

Ба ёди гулшани кӯии ту чашми хўнборм

به یاد گلشن کوی تو چشم خونبارم

Ҳазор хирмани гул дар канор ман дорад

هزار خرمن گل در کنار من دارد

Чаҳ дидаҳост ки дарёии хушки лаби зи ҷаҳон

چه دیده‌هاست که دریای خشک لب ز جهان

Ба Ямани дидатар , бар канор ман дорад

به یمن دیده تر، بر کنار من دارد