Дилам ба ишқи Фсўнсоз барнаме ояд
دلم به عشق فسونساز برنمیآید
Забон ба гуфтани ин роз барнаме ояд
زبان به گفتن این راز برنمیآید
Чаҳ шуд шукуфтагӣамгар зи парда берунаст ?
چه شد شکفتگیام گر ز پرده بیرون است؟
Чу гули з хандаам овоз барнаме ояд
چو گل ز خندهام آواز برنمیآید
Набаста боли марои кас , зи нотавонии хеш
نبسته بال مرا کس، ز ناتوانی خویش
Пурми зи ӯҳдаи парвоз барнаме ояд
پرم ز عهده پرواز برنمیآید
Шудам зи гиря беихтиёр , шуҳраи шаҳр
شدم ز گریه بیاختیار، شهره شهر
Касе ба парда дар роз барнаме ояд
کسی به پرده در راز برنمیآید
Ҳаёти як нафасаст эй ҷавони ғанимати дон
حیات یک نفس است ای جوان غنیمت دان
Ки ин нафас чу равад , боз барнаме ояд
که این نفس چو رود، باز برنمیآید
Чаҳ шуд ки дӯхтаи сӯфии з ҳар ду олами чашм ?
چه شد که دوخته صوفی ز هر دو عالم چشم؟
Ба орифони назарбоз барнаме ояд
به عارفان نظرباز برنمیآید
Кам аз такаллум лаб нест ишваи нигаҳаш
کم از تکلم لب نیست عشوه نگهش
Фусун , ки гуфт ба эъҷоз барнаме ояд ?
فسون، که گفت به اعجاز برنمیآید؟
Магар шунида ки хоки раҳам , ки бози имрӯз
مگر شنیده که خاک رهم، که باز امروز
зи хонаи он бути танноз барнаме ояд ?
ز خانه آن بت طناز برنمیآید؟
зи сари обилаҳои дилам киро хабараст ?
ز سرّ آبلههای دلم که را خبرست؟
Азин садаф , гуҳари роз барнаме ояд
ازین صدف، گهر راز برنمیآید
Ба субҳ васл науфтӣ ғалат , ки дар шаби ҳиҷр
به صبح وصل نیفتی غلط، که در شب هجر
Ситорае ғалат андоз барнаме ояд
ستارهای غلطانداز برنمیآید
Азин ки қомат афлок шуд чу чанг , чаҳ суд
ازین که قامت افلاک شد چو چنگ، چه سود
Чу нағмаи хуши азин соз барнаме ояд
چو نغمه خوش ازین ساز برنمیآید