Хома дар васфи лабати кор масеҳо ме кунад

خامه در وصف لبت کار مسیحا می‌کند

Ҳарфи зулфат бар варақи хатро чилипо ме кунад

حرف زلفت بر ورق خط را چلیپا می‌کند

То набошад ҳеҷ узвӣ бар таниш бе дарди ишқ

تا نباشد هیچ عضوی بر تنش بی درد عشق

Лолаи доғи хешро қисмат бар аъзо ме кунад

لاله داغ خویش را قسمت بر اعضا می‌کند

Олимиро абри Нитсаоне ба тӯфон ме диҳад

عالمی را ابر نیسانی به طوفان می‌دهد

То ба дарёи қатраеро дар садаф ҷо ме кунад

تا به دریا قطره‌ای را در صدف جا می‌کند

Онкии пешаш эътиборӣ нест умри Хизр ро

آنکه پیشش اعتباری نیست عمر خضر را

Кӣ зи ҳоли куштагони хеш парво ме кунад

کی ز حال کشتگان خویش پروا می‌کند

Аз ҳуҷуми тирборони ғамат дар сина ам

از هجوم تیرباران غمت در سینه‌ام

Нолаи ҷои худ ба сад ташвиш пайдо ме кунад

ناله جای خود به صد تشویش پیدا می‌کند

Бар дил мо дорад аз рӯй муҳаббати нукта ҳо

بر دل ما دارد از روی محبت نکته‌ها

Кӣ кунад бо дигарон ишқи ончӣ бо мо ме кунад

کی کند با دیگران عشق آنچه با ما می‌کند

Киштӣ Нӯҳаст гӯйӣ гашта бар тӯфони савор

کشتی نوح است گویی گشته بر طوفان سوار

Ҳарки аз чашми терми наълин дар по ме кунад

هرکه از چشم ترم نعلین در پا می‌کند

Пеши озодон буд қадари асирони бештар

پیش آزادان بود قدر اسیران بیشتر

Бар сари сарви сеӣ қамарӣ азон ҷо ме кунад

بر سر سرو سهی قمری ازان جا می‌کند

Аз тараҳҳум бар дили мо нохунии ҳаргиз назд

از ترحم بر دل ما ناخنی هرگز نزد

Онкӣ аз кори гирифторони гиреҳ во ме кунад

آنکه از کار گرفتاران گره وا می‌کند

Дар дили бирҳми хубони ҳеҷ таъсиӣ накард

در دل بیرحم خوبان هیچ تاثیری نکرد

Нолаи қудсӣ ки ҷо дар санг хоро ме кунад

ناله قدسی که جا در سنگ خارا می‌کند