Синаи танг ва ман ҳалоки захми пинҳон дигар

سینه تنگ و من هلاک زخم پنهان دگر

Хӯни шӯ эй дил то кушояди ҷои пайкон дигар

خون شو ای دل تا گشاید جای پیکان دگر

Пар тааммул мекунад соқӣ чу омад даври мо

پر تامل می‌کند ساقی چو آمد دور ما

Даври моро тарсам андозад ба даврон дигар

دور ما را ترسم اندازد به دوران دگر

Оташ мо ёдгораст аз гулистони халил

آتش ما یادگارست از گلستان خلیل

Дар дил ҳар ахгараши ёбии гулистон дигар

در دل هر اخگرش یابی گلستان دگر

Ҳасан агар хоҳӣ , Марви берун чу меҳр аз як либос

حسن اگر خواهی، مرو بیرون چو مهر از یک لباس

Ҳар замон берун макун сар аз гиребон дигар

هر زمان بیرون مکن سر از گریبان دگر

Май намояд бар сари кӯии ту нақш ҳар қадам

می‌نماید بر سر کوی تو نقش هر قدم

Аз ҳуҷуми гиряи ман , чашми гирён дигар

از هجوم گریه من، چشم گریان دگر

Резаи симобро монад дил сдпораҳ ам

ریزه سیماب را ماند دل صدپاره‌ام

Дар нисори ханҷарат ҳар пораро ҷон дигар

در نثار خنجرت هر پاره را جان دگر

Онкӣ зоҳид карда урёнаш , на имонасту дайн

آنکه زاهد کرده عریانش، نه ایمان است و دین

Ишқ дорад дар либоси куфр , имон дигар

عشق دارد در لباس کفر، ایمان دگر