Бегона гаштаам зи ҳамаи муддаои хеш
بیگانه گشتهام ز همه مدعای خویش
Дар ошнои бути ноошнои хеш
در آشنایی بت ناآشنای خویش
То барнадорам аз сари кӯй батон қадам
تا برندارم از سر کوی بتان قدم
Афтодаам чу силсилаи доим ба пои хеш
افتادهام چو سلسله دایم به پای خویش
Ҷое намондааст ки бихўд нарафта ам
جایی نمانده است که بیخود نرفتهام
Бо онкӣ барнадоштаам пои зи ҷои хеш
با آنکه برنداشتهام پا ز جای خویش
Як лаҳза бар муроди дили худ набӯда ам
یک لحظه بر مراد دل خود نبودهام
Бо онкии сар натофтаам аз ризои хеш
با آنکه سر نتافتهام از رضای خویش
Дармони дарди ишқи биҷузи дард ишқ нест
درمان درد عشق بجز درد عشق نیست
Бо дард ху гирифтам ва кардам давои хеш
با درد خو گرفتم و کردم دوای خویش
Қудсӣ ба подшоҳ ва гадо нест ҳоҷатам
قدسی به پادشاه و گدا نیست حاجتم
Ҳам подшоҳи хештанам , ҳам гадои хеш
هم پادشاه خویشتنم، هم گدای خویش