Беҳрз шуъла нагзарад аз пеши доғи мо

بی‌حرز شعله نگذرد از پیش داغ ما

Парвона эҳтироз кунад аз чароғи мо

پروانه احتراز کند از چراغ ما

Чун дида давр шуд аз ту ранг нигаҳ парид

چون دیده دور شد از تو رنگ نگه پرید

То ранг мерасед шикасти аёғи мо

تا رنگ می‌رسید شکست ایاغ ما

Як рӯзаи айш мо нашавад меҳнати ду кун

یک روزه عیش ما نشود محنت دو کون

Оҷиз буд замонаи зи барги фироқи мо

عاجز بود زمانه ز برگ فراغ ما

Дар кӯии ишқи Хизр ба мо пай наме барад

در کوی عشق خضر به ما پی نمی‌برد

Ҳар мӯӣ агар шавад қадамӣ дар суроғи мо

هر موی اگر شود قدمی در سراغ ما

Умедворӣам ба хаёли ту ҳам намонад

امیدواری‌ام به خیال تو هم نماند

То решаи ниҳол хазон кард боғи мо

تا ریشه نهال خزان کرد باغ ما

Буии муҳаббатии зи гулу лолаи дрнёФт

بوی محبتی ز گل و لاله درنیافت

Ошуфта шуд зи накҳати гулшани димоғи мо

آشفته شد ز نکهت گلشن دماغ ما

Қудсӣ кифоятаст дар асбоби ошиқӣ

قدسی کفایت است در اسباب عاشقی

Рухсори зарду дидаи пурхӯни доғи мо

رخسار زرد و دیده پرخون داغ ما