Нигор ман ки буд тарку ғамза чандонаш

نگار من که بود ترک و غمزه چندانش

Ғизоли дашт фиребаст чашми фаттонаш

غزال دشت فریب است چشم فتانش

Чу кӯдак аз пай пистон макидан модар

چو کودک از پی پستان مکیدن مادر

Гушӯдаи захми дилами лаб ба нори хандонаш

گشوده زخم دلم لب به نار خندانش

зи шавқи теғ дигар , сайди ним кишти маро

ز شوق تیغ دگر، صید نیم کشت مرا

Замони замон ба лаби захм май дӯди ҷонаш

زمان زمان به لب زخم می‌دود جانش

Ба аҳди зулфи тугар завқи кофарӣ ин аст

به عهد زلف تو گر ذوق کافری این است

Хаҷал касе ки нлғзид пой емонаш

خجل کسی که نلغزید پای ایمانش

Табораки аллоҳ азон рух , каз осмон оянд

تبارک الله ازان رخ، کز آسمان آیند

Фариштагон ба замин , то шаванд қурбонаш

فرشتگان به زمین، تا شوند قربانش

Занад ба риши дили синаи хастагони нохун

زند به ریش دل سینه خستگان ناخن

Сабо чу шона кунад турраи парешонаш

صبا چو شانه کند طره پریشانش

зи бими даъвии ҳасан , офтоб ме ларзад

ز بیم دعوی حسن، آفتاب می‌لرزد

Ки моҳ ман назанад чанг дар гиребонаш

که ماه من نزند چنگ در گریبانش

Ба дарҷи файзи аҷаби гавҳарии сети гавҳари ишқ

به درج فیض عجب گوهری‌ست گوهر عشق

Ки мехаранд ба ҷони кофару мусулмонаш

که می‌خرند به جان کافر و مسلمانش

зи дарди ишқ чаҳ лиззат буд дили он ро

ز درد عشق چه لذت بود دل آن را

Ки тир ғамза накарда сети кор дар ҷонаш

که تیر غمزه نکرده‌ست کار در جانش

зи лиззати ду ҷаҳонаш чаҳ баҳра хоҳад буд

ز لذت دو جهانش چه بهره خواهد بود

Дилӣ ки доғ накарда сети ишқи хубонаш

دلی که داغ نکرده‌ست عشق خوبانش

Шаҳид ишқ набошад ба кеши аҳли вафо

شهید عشق نباشد به کیش اهل وفا

Касе ки ҷон накунад сарфи роҳи ҷононаш

کسی که جان نکند صرف راه جانانش

зи ҳавли субҳи қиёмати куҷо хабар дорад

ز هول صبح قیامت کجا خبر دارد

Касе ки кор науфтад ба шоми ҳиҷронаш

کسی که کار نیفتد به شام هجرانش

зи дарди ишқ батон маҳзи лиззатами қудсӣ

ز درد عشق بتان محض لذتم قدسی

Барои хеши бабри гӯи Масеҳи дирамонаш

برای خویش ببر گو مسیح درمانش