Лаб шавад риш ар баради номи дили аФгори мо

لب شود ریش ار برد نام دل افگار ما

Остини сӯзад агар чӣанд нам аз рухсори мо

آستین سوزد اگر چیند نم از رخسار ما

Сбҳаҳ бар каф , тавба бар лаб , дили пар аз завқи гуноҳ

سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از ذوق گناه

Маъсиятро ханда меояд зи истиғфори мо

معصیت را خنده می‌آید ز استغفار ما

НшкФд дар синаи дил бе захми теғи ғамза Эй

نشکفد در سینه دل بی زخم تیغ غمزه‌ای

То нагардад хӯн нахандад ғунчаи гулзори мо

تا نگردد خون نخندد غنچه گلزار ما

Хешро қудсӣ бар оташ на бисӯзон то ба кӣ

خویش را قدسی بر آتش نه بسوزان تا به کی

Нанги дайн ва куфр гардад сбҳаҳу зуннори мо ?

ننگ دین و کفر گردد سبحه و زنار ما؟