Манам ки доғи дилам душманаст марҳам ро

منم که داغ دلم دشمن است مرهم را

Наме даҳум ба шаби қадари рӯзи мотам ро

نمی‌دهم به شب قدر روز ماتم را

Хаданги ёри магари чок сина ам багушӯд ?

خدنگ یار مگر چاک سینه‌ام بگشود؟

Ки сӯхти шуълаи тӯфони ишқи олам ро

که سوخت شعله طوفان عشق عالم را

Ба гулшанӣ ки насими дилами гузашта бар он

به گلشنی که نسیم دلم گذشته بر آن

зи хӯн дил натавон фарқ кард шабнам ро

ز خون دل نتوان فرق کرد شبنم را

Марӣзи ишқаму хӯни ҷигари чунон нӯшам

مریض عشقم و خون جگر چنان نوشم

Ки алътши зи ҷигари хезади оби замзам ро

که العطش ز جگر خیزد آب زمزم را

Ба кеши брҳмн аз дайни хабари надорӣ агар

به کیش برهمن از دین خبر نداری اگر

Ба пеш бут набарӣ саҷдаи дамодам ро

به پیش بت نبری سجده دمادم را

зи бас ки дил ба ту машғӯл буд қудсӣ ро

ز بس که دل به تو مشغول بود قدسی را

Гузашти умр ва надонист шодӣу ғам ро

گذشت عمر و ندانست شادی و غم را