Он булбулам ки нолаи баҳри қафаси кашам

آن بلبلم که ناله بهر قفس کشم

Гар ғунчаи бушковад , қадам аз боғи пас кашам

گر غنچه بشکفد، قدم از باغ پس کشم

Даст аз ситами мадор , ки аз бими хуии ту

دست از ستم مدار، که از بیم خوی تو

Дар рӯзи ҳашар ҳам натавонам нафаси кашам

در روز حشر هم نتوانم نفس کشم

Дунболи маҳмили ту хурушон фитода ам

دنبال محمل تو خروشان فتاده‌ام

То нолае ба рӯй садои ҷараси кашам

تا ناله‌ای به روی صدای جرس کشم

То хори роҳ ҳам нашаванд аҳли рӯзгор

تا خار راه هم نشوند اهل روزگار

Доман чу шуълаи кош бар ин мушти хаси кашам

دامن چو شعله کاش بر این مشت خس کشم

Мурғони боғ , шефта нола мананд

مرغان باغ، شیفته ناله منند

Гар нолае кашами ҳама дар роҳи қафаси кашам

گر ناله‌ای کشم همه در راه قفس کشم