Нпимоид касе роҳи ҳарам ,гар ман зи пои уфтам

نپیماید کسی راه حرم، گر من ز پا افتم

Надонад саҷдаи бут , аз брҳмнгар ҷудои уфтам

نداند سجده بت، از برهمن گر جدا افتم

Ба сад шамшер , кӯтаҳ кӣ шавад даст таманноем

به صد شمشیر، کوته کی شود دست تمنایم

Сари бибридаи фитрок ту ҷӯяд ,гар зи пои уфтам

سر ببریده فتراک تو جوید، گر ز پا افتم

намехонам фусуни ақл то сайди ҷунуни гирдам

نمی‌خوانم فسون عقل تا صید جنون گردم

Наме бандам ба гардани ҳрз , шояд дар балои уфтам

نمی‌بندم به گردن حرز، شاید در بلا افتم

Фиғонам зинда дорад нолаи мурғони гулшан ро

فغانم زنده دارد ناله مرغان گلشن را

Мазор булбулон гардад чамангар аз навои уфтам

مزار بلبلان گردد چمن گر از نوا افتم

Ман он мурғам кигар аз ошёни ғами ҳавои гирам

من آن مرغم که گر از آشیان غم هوا گیرم

Ҳамон соъат чу мурғи тозаи парвоз аз ҳавои уфтам

همان ساعت چو مرغ تازه پرواز از هوا افتم

Фиреби ошноёни байн , ки рӯзи васли ҷонони ҳам

فریب آشنایان بین، که روز وصل جانان هم

Ба фикри ноумедӣ аз нигоҳи ошнои уфтам

به فکر ناامیدی از نگاه آشنا افتم

Димоғами барнамеи тобади зи савдои атри гули қудсӣ

دماغم برنمی‌تابد ز سودا عطر گل قدسی

Ҳамон беҳтар ки рӯзӣ чанд аз чашми сабои уфтам

همان بهتر که روزی چند از چشم صبا افتم