Тугар бар ман кашидӣ теғ , ман ҳам ҷон фидо кардам

تو گر بر من کشیدی تیغ، من هم جان فدا کردم

Ба қадари вусъи худ дайни муҳаббатро адо кардам

به قدر وسع خود دین محبت را ادا کردم

Насими шавқи гӯ зойеъ магардон буии пероҳан

نسیم شوق گو ضایع مگردان بوی پیراهن

Ки ман чун шамъ аз хокистари худ тўтё кардам

که من چون شمع از خاکستر خود توتیا کردم

зи гулшан гул начедам то ниҳодами доғи ғам бар дил

ز گلشن گل نچیدم تا نهادم داغ غم بر دل

з май лиззати набардам то ба хӯни лаб ошно кардам

ز می لذت نبردم تا به خون لب آشنا کردم

Ниҳол бе ғамии ҷузи миваи ҳасрат наме орад

نهال بی‌غمی جز میوه حسرت نمی‌آرد

Надидам рӯзи хуш то домани ғамро раҳо кардам

ندیدم روز خوش تا دامن غم را رها کردم

Фиреби улфати худ оҷизам дорад , наме донам

فریب الفت خود عاجزم دارد، نمی‌دانم

Ки бо бегона , бози ин ошноӣ аз куҷо кардам

که با بیگانه، باز این آشنایی از کجا کردم

зи чарх озурда будам , рухсати оҳӣ ба дил додам

ز چرخ آزرده بودم، رخصت آهی به دل دادم

Чаҳ сайли шуълае дар кори ин мушт гё кардам

چه سیل شعله‌ای در کار این مشت گیا کردم

зи роҳ каъбаам монеъи ҳавоӣ дайр шуд қудсӣ

ز راه کعبه‌ام مانع هوای دیر شد قدسی

зи шавқи саҷдаи бут , тоъати ҳақро қазо кардам

ز شوق سجده بت، طاعت حق را قضا کردم