Чаҳ шуъла ҳо зада сари зи оташӣ ки ман дорам

چه شعله‌ها زده سر ز آتشی که من دارم

Ҳазор нашоҳ нави зин мекуҳан дорам

هزار نشاه نو زین می کهن دارم

Ба он расида ки ишқам ба ғурбат андозад

به آن رسیده که عشقم به غربت اندازد

Азин малоли ғарибӣ ки дар ватан дорам

ازین ملال غریبی که در وطن دارم

Ба ҳар куҷо ки ту бошӣ , фиғон ман онҷост

به هر کجا که تو باشی، فغان من آنجاست

Агарчӣ дар қафасам , нола дар чаман дорам

اگرچه در قفسم، ناله در چمن دارم

Расед ваъда рафтан , Марви зи болинам

رسید وعده رفتن، مرو ز بالینم

Ки мондаи як нафас ва бо ту сад сухан дорам

که مانده یک نفس و با تو صد سخن دارم

Биёу синаи тангами шикофи соз ва бибин

بیا و سینه تنگم شکاف ساز و ببین

Чу ғунчаи ҷузи дили пурхӯн чаҳ дар кафан дорам

چو غنچه جز دل پرخون چه در کفن دارم

Ба кӯй ӯ ҳамаи шаб равшанаст дидаи ман

به کوی او همه شب روشن است دیده من

Буд ба хонаи ма , равзанӣ ки ман дорам

بود به خانه مه، روزنی که من دارم

Агар ба синаи занами сад шикоф , маъзӯрам

اگر به سینه زنم صد شکاف، معذورم

Дилии фитода дар он чок перҳан дорам

دلی فتاده در آن چاک پیرهن دارم

зи кӯй ӯ ба ҷафои по наме кашами қудсӣ

ز کوی او به جفا پا نمی‌کشم قدسی

Назари зи ҳиммати маҷнӯн ва кӯҳкан дорам

نظر ز همت مجنون و کوهکن دارم