Хати ту серума кашад дидаи таманно ро

خط تو سرمه کشد دیده تمنا را

Лаби ту тоза кунад рӯҳи сад масеҳо ро

لب تو تازه کند روح صد مسیحا را

Буд ба марҳами роҳат ҳамеша таънаи фуруш

بود به مرهم راحت همیشه طعنه‌فروش

Касе ки ёфт дилаши завқи доғи савдо ро

کسی که یافت دلش ذوق داغ سودا را

Буд бар аҳли муҳаббати ҳароми осоиш

بود بر اهل محبت حرام آسایش

Табассумӣ ки кунад тозаи захми дилҳо ро

تبسمی که کند تازه زخم دلها را

Аҷаб набошад агар дар муҳаббати Юсуф

عجب نباشد اگر در محبت یوسف

Дубораи ишқ ҷавонӣ диҳад Зулайхо ро

دوباره عشق جوانی دهد زلیخا را

Зиҳии тасарруфи хубон ки шайхи сунъони ҳам

زهی تصرف خوبان که شیخ صنعان هم

Каманди гардан ҷон кард зулфи тарсо ро

کمند گردن جان کرد زلف ترسا را

Дар оташаст зи ҳасании дилам ки шуъла ӯ

در آتش است ز حسنی دلم که شعله او

Баровард зи тамошои тавр , Мӯсо ро

برآورد ز تماشای طور، موسی را

Барои онкӣ шавад васли ёри зуди охир

برای آنکه شود وصل یار زود آخر

Ситора бидам имрӯз карда фардо ро

ستاره بدم امروز کرده فردا را

зи хӯни дидау дил дар хаёли оризи дӯст

ز خون دیده و دل در خیال عارض دوست

Кунам ба лолау гули фарш , рӯй саҳро ро

کنم به لاله و گل فرش، روی صحرا را

Биё ба дидаи мо сайр кун на дар гулшан

بیا به دیده ما سیر کن نه در گلشن

Ба барг гул макун озурдаи он кафи по ро

به برگ گل مکن آزرده آن کف پا را

Чаҳ шуд ки домани қудсии зи хӯни дидаи параст

چه شد که دامن قدسی ز خون دیده پرست

Касе з мавҷ накарда сети манъи дарё ро

کسی ز موج نکرده‌ست منع دریا را