Басӣ манзил буридам то шаби ғамро саҳар кардам

بسی منزل بریدم تا شب غم را سحر کردم

Чу субҳ аз погар афтодам , ба домани роҳ сар кардам

چو صبح از پا گر افتادم، به دامن راه سر کردم

Ба саҳрои баради хуши хуш , хори хор доғ савдоем

به صحرا برد خوش خوش، خار خار داغ سودایم

Магари рӯзии чароғӣ аз чароғи лола бар кардам ?

مگر روزی چراغی از چراغ لاله بر کردم؟

Азон дардӣ ки аз худ ҳам ниҳон май доштами умрӣ

ازان دردی که از خود هم نهان می‌داشتم عمری

зи баси фарёд , имшаби олимиро ҳам хабар кардам

ز بس فریاد، امشب عالمی را هم خبر کردم

Ба рӯй бодаи равшани гашти чашмами оқибати қудсӣ

به روی باده روشن گشت چشمم عاقبت قدسی

Чароғи дидаи худро чу ҷом аз шиша бар кардам

چراغ دیده خود را چو جام از شیشه بر کردم