Чун ғунчаи биҷузи парда дил нест паноҳам

چون غنچه بجز پرده دل نیست پناهم

Чун лолаи нзрёФтаҳи бахти сиёҳам

چون لاله نظریافته بخت سیاهم

Ҳар уқда ки пеш оварадам ишқ , далел аст

هر عقده که پیش آوردم عشق، دلیل است

Чун ашки баради обилаи пой , ба роҳам

چون اشک برد آبله پای، به راهم

Шодам ки шаби ҳиҷри ту чун шамъи зи миқроз

شادم که شب هجر تو چون شمع ز مقراض

Нагусаста зи барҳам задани дида , нигоҳам

نگسسته ز برهم زدن دیده، نگاهم

Чун субҳи дувум , бо ҳамаи каси софи замирам

چون صبح دوم، با همه کس صاف ضمیرم

Ҳаргиз нашавад оинае тираи зи оҳам

هرگز نشود آینه‌ای تیره ز آهم

Аз рашк ба дил санг занад хонаи каъба

از رشک به دل سنگ زند خانه کعبه

То хона сияҳ карда он чашми сиёҳам

تا خانه سیه کرده آن چشم سیاهم

Аз дӯстӣ шуъла нигарем , ки мабодо

از دوستی شعله نگریم، که مبادا

Чун ҳизум тар бугзарад оташи зи гиёҳам

چون هیزم تر بگذرد آتش ز گیاهم

Маҳрӯмӣам аз васли ту , кас чун ту надонад

محرومی‌ام از وصل تو، کس چون تو نداند

Бар тишнагии бодия , Хизраст гувоҳам

بر تشنگی بادیه، خضرست گواهم

Дар чашми ман аз заъфи намояди злмотӣ

در چشم من از ضعف نماید ظلماتی

Бар фарқ агар соя кунад як пари коҳам

بر فرق اگر سایه کند یک پر کاهم

Андохт ба рашкам чу фироқаш ба сар омад

انداخت به رشکم چو فراقش به سر آمد

Афканд ба зиндон чу баровард зи чоҳам

افکند به زندان چو برآورد ز چاهم

Аз гиряи қудсӣ ба Муродӣ нарасидам

از گریه قدسی به مرادی نرسیدم

Обам накунад тоза , надонам чаҳ гиёҳам

آبم نکند تازه، ندانم چه گیاهم