Рӯзӣ ки нохунӣ назанад ишқ бар дилам

روزی که ناخنی نزند عشق بر دلم

Чун оташи фусурда ва чун сайди бсмлм

چون آتش فسرده و چون صید بسملم

Сад барги гул ки ҷамъ кунӣ ғунча Эй шавад

صد برگ گل که جمع کنی غنچه‌ای شود

Осон гиреҳ нахурда чунин , кори мушкилам

آسان گره نخورده چنین، کار مشکلم

Дорад зи бас ки бар назари поками эътимод

دارد ز بس که بر نظر پاکم اعتماد

Парвонаи худ чароғ дар орад ба маҳфилам

پروانه خود چراغ در آرد به محفلم

Афканд нотавонӣам аз худ ба гӯша Эй

افکند ناتوانی‌ام از خود به گوشه‌ای

Чун қатраи арақ , бен мӯеи сети манзилам

چون قطره عرق، بن مویی‌ست منزلم

Кӯи боди шӯртае ки ба тӯфонами афканд ?

کو باد شرطه‌ای که به طوفانم افکند؟

Он бод шӯрта нест ки орад ба соҳилам

آن باد شرطه نیست که آرد به ساحلم

Муҳками гирифтаи доманами ин хоки остон

محکم گرفته دامنم این خاک آستان

Гуё сириштаанд зи хок дарат гулам

گویا سرشته‌اند ز خاک درت گلم

Андоз дили маро ба сари тир май барад

انداز دل مرا به سر تیر می‌برد

Бидрдро гумон ки зи сайёди ғофилам

بیدرد را گمان که ز صیاد غافلم

Кӯтаҳ назар занад ба гулу лолаи даст ва ман

کوته‌نظر زند به گل و لاله دست و من

Аз ҳиммати баланд , ба сарви ту моилам

از همت بلند، به سرو تو مایلم

Дар хонданами ҳадис бдомўз нашнавӣ

در خواندنم حدیث بدآموز نشنوی

Гар бишинавӣ ки бе ту чҳо рафта бар дилам

گر بشنوی که بی تو چها رفته بر دلم

Нақши паии далел , кам аз чашм бад набӯд

نقش پی دلیل، کم از چشم بد نبود

Бингар ки бехатар гузаронад аз чаҳ манзилам

بنگر که بی‌خطر گذراند از چه منزلم

Заъфам азон гузашта ки сайдам кунад касе

ضعفم ازان گذشته که صیدم کند کسی

Бериштаам муқайяд ва бе теғи бсмлм

بی‌رشته‌ام مقید و بی تیغ بسملم

Дар гардишаст косаи чашмами пиёлаи вор

در گردش است کاسه چشمم پیاله‌وار

Соқӣ агар равад нафасӣ аз муқобилам

ساقی اگر رود نفسی از مقابلم

Қудсии назар ба шоҳсўорон буд маро

قدسی نظر به شاهسواران بود مرا

Маҷнӯни ним , ба ноқа чикор ва ба маҳмилам

مجنون نیم، به ناقه چکار و به محملم