Агар на сайд касе гашта мурғи нома барам

اگر نه صید کسی گشته مرغ نامه‌برم

Чаро ба хизмат ёрон намерасад хабарам ?

چرا به خدمت یاران نمی‌رسد خبرم؟

Ба шавқ то ба сар турбаташ наме рафтам

به شوق تا به سر تربتش نمی‌رفتم

наменамӯд васият ба ишқ агар падарам

نمی‌نمود وصیت به عشق اگر پدرم

Гушӯдаам ба ҳам оғӯшии қафас , оғӯш

گشوده‌ام به هم آغوشی قفس، آغوش

Кушода аз пай парвоз нест болу пурм

گشاده از پی پرواز نیست بال و پرم

Азин ки рафта ба гули пои ман дар он сари кӯ

ازین که رفته به گل پای من در آن سر کو

Чаҳ миннатаст зи дил , шармсори чашми терм

چه منت است ز دل، شرمسار چشم ترم

Ним зи ҳоли шаби огоҳ , ӣнқадар донам

نیم ز حال شب آگاه، اینقدر دانم

Ки мағзи ман шудаи холии зи нолаи саҳарам

که مغز من شده خالی ز ناله سحرم

Бар остони туам хона дод бахти баланд

بر آستان توام خانه داد بخت بلند

Дарин мақом надонам фиришта ё башарам

درین مقام ندانم فرشته یا بشرم

Намонад як сар мӯем тиҳии зи доғи ҷунун

نماند یک سر مویم تهی ز داغ جنون

Ҳануз то сари зулфат чаҳ оварад ба серум

هنوز تا سر زلفت چه آورد به سرم

Хуш омадӣ , сари ин бе такаллуфии гирдам !

خوش آمدی، سر این بی‌تکلفی گردم!

Ки имшаб аз дар ёрии даромадии зи дирам

که امشب از در یاری درآمدی ز درم

Ба шӯрбахтии худ зори нолам эй носеҳ

به شوربختی خود زار نالم ای ناصح

Чаҳ эҳтиёҷи намак бар ҷароҳати ҷигарам

چه احتیاج نمک بر جراحت جگرم

Қазои таҳия рӯзӣ накарда буд ҳануз

قضا تهیه روزی نکرده بود هنوز

Ки шуд зи тири ту , пбкони вазифаи ҷигарам

که شد ز تیر تو، پبکان وظیفه جگرم

Ним чу меҳри парешони назар , наме донам

نیم چو مهر پریشان‌نظر، نمی‌دانم

Чу нури меҳр , чаро кӯбаи кӯу дарбаи дирам ?

چو نور مهر، چرا کوبه‌کو و دربه‌درم؟

Серум чу беди мўлаҳи хам аз тавозуъ нест

سرم چو بید مولّه خم از تواضع نیست

Ба пеш , хиҷлат бемивагӣ фиканда серум

به پیش، خجلت بی‌میوگی فکنده سرم