Чанд чун абр бар атроф гулистон гарем ?

چند چون ابر بر اطراف گلستان گریم؟

Ҳалқаи мотамёни кӯ , ки бар эшон гарем

حلقه ماتمیان کو، که بر ایشان گریم

Умрӣ аз хӯни дили асбоби тараб ҷамъ кунам

عمری از خون دل اسباب طرب جمع کنم

То дамӣ бар сари кӯии ту парешон гарем

تا دمی بر سر کوی تو پریشان گریم

Навбати гиря ба чашмам нарасад , зонка маро

نوبت گریه به چشمم نرسد، زانکه مرا

Дида дил нагузорад ки ба мижгон гарем

دیده دل نگذارد که به مژگان گریم

Мижа дар хӯни ҷигари панҷа марҷон шуд ва ман

مژه در خون جگر پنجه مرجان شد و من

Дар ғами лаъли ту ёқӯти з марҷон гарем

در غم لعل تو یاقوت ز مرجان گریم

Умрҳо дида чу гирдоб кашид ашк ба хеш

عمرها دیده چو گرداب کشید اشک به خویش

Дар дили қатра аҷаб нест ки тӯфон гарем

در دل قطره عجب نیست که طوفان گریم

Нестам абр ки дар гиряи турши созам рӯй

نیستم ابر که در گریه تُرُش سازم روی

Чашмаам , бо дили софу лаб хандон гарем

چشمه‌ام، با دل صاف و لب خندان گریم

Дидаам бар сари об аз ?илам фурқат туаст

دیده‌ام بر سر آب از الم فرقت توست

Кофарамгар дам рафтани зи пай ҷон гарем

کافرم گر دم رفتن ز پی جان گریم

Шаҳр бар гиряи ман ҳамчуи гиребон танг аст

شهر بر گریه من همچو گریبان تنگ است

Рӯ ба саҳрои нуҳуму дархур домон гарем

رو به صحرا نهم و درخور دامان گریم

Нури меҳри ту зи симоӣ сиришкам пайдост

نور مهر تو ز سیمای سرشکم پیداست

Доман аз ғайр бапушам чу ба домон гарем

دامن از غیر بپوشم چو به دامان گریم

Фурсат гиря надорам зи гирифтории ишқ

فرصت گریه ندارم ز گرفتاری عشق

Варна сад баҳр ба як ҷунбиш мижгон гарем

ورنه صد بحر به یک جنبش مژگان گریم

Бас ки дил мекашадам сӯии асирони қудсӣ

بس که دل می‌کشدم سوی اسیران قدسی

Рӯз то шаби рӯм ва бар сар зиндон гарем

روز تا شب روم و بر سر زندان گریم