То дил бар оташи ғам ҷонона сӯхтем

تا دل بر آتش غم جانانه سوختیم

Аз рашк , ҷони муҳаррам ва бегона сӯхтем

از رشک، جان محرم و بیگانه سوختیم

Моро на қурби шамъи муяссар , на васли гул

ما را نه قرب شمع میسر، نه وصل گل

Аз эътибори булбул ва парвона сӯхтем

از اعتبار بلبل و پروانه سوختیم

Афрӯхтем дар ҳарами каъбаи сад чароғ

افروختیم در حرم کعبه صد چراغ

То як чароғ бар дар майхона сӯхтем

تا یک چراغ بر در میخانه سوختیم

Хӯни ҷигари з шиша кашидем ва аз ҳасад

خون جگر ز شیشه کشیدیم و از حسد

Чун лола , доғ бар дил паймона сӯхтем

چون لاله، داغ بر دل پیمانه سوختیم

Оташ задем дар ҷигари оқилони зи рашк

آتش زدیم در جگر عاقلان ز رشک

Зини доғҳо ки бар дил девона сӯхтем

زین داغها که بر دل دیوانه سوختیم

Хубон намешаванд ба мо ошно ва мо

خوبان نمی‌شوند به ما آشنا و ما

Аз ихтилоти мардум бегона сӯхтем

از اختلاط مردم بیگانه سوختیم

Имшаб ки ёд рӯй ту меҳмони дида буд

امشب که یاد روی تو مهمان دیده بود

То рӯз , шамъи моҳ ба кошона сӯхтем

تا روز، شمع ماه به کاشانه سوختیم

Кардӣ ба ғайри гармӣ ва шуд кори мо зи даст

کردی به غیر گرمی و شد کار ما ز دست

Мо ҳам ба оташи дгарӣ хона сӯхтем

ما هم به آتش دگری خانه سوختیم

Қудсии зи ҳарфи ишқи нбстими лаби дамӣ

قدسی ز حرف عشق نبستیم لب دمی

Умрии димоғи баҳри як афсона сӯхтем

عمری دماغ بهر یک افسانه سوختیم