Дилӣ аз қайди осоиш чу ишқ озод ме хоҳам

دلی از قید آسایش چو عشق آزاد می‌خواهم

Лабӣ чун булбули шӯридаи пар фарёд ме хоҳам

لبی چون بلبل شوریده پر فریاد می‌خواهم

Ба ғам ху карда ҷонами завқи оламро наме донам

به غم خو کرده جانم ذوق عالم را نمی‌دانم

Дили андӯҳгину хотир ношод ме хоҳам

دل اندوهگین و خاطر ناشاد می‌خواهم

Дилам чун буд осӯда , ба қайди ишқаши афкандам

دلم چون بود آسوده، به قید عشقش افکندم

Ғами нўкрдаҳи ҷо дар дил , мборкбод ме хоҳам

غم نوکرده جا در دل، مبارکباد می‌خواهم

Саропои нолаи дардам , чу мурғи боли бибрида

سراپا ناله دردم، چو مرغ بال ببریده

Муҳайёӣ қафас шуд мурғи дил , сайёд ме хоҳам

مهیّای قفس شد مرغ دل، صیاد می‌خواهم

Дилам бо захми бедоди ту муҳкам улфатӣ дорад

دلم با زخم بیداد تو محکم الفتی دارد

Ҳама дод аз ту май ҷӯянд ва ман бедод ме хоҳам

همه داد از تو می‌جویند و من بیداد می‌خواهم

Дили меҳнати каши моро чаҳ бошад бесутун кандан ?

دل محنت‌کش مارا چه باشد بیستون کندن؟

Ғамии душвортар аз меҳнат Фарҳод ме хоҳам

غمی دشوارتر از محنت فرهاد می‌خواهم

Хушам бо сояи девор , дар кӯй батон қудсӣ

خوشم با سایه دیوار، در کوی بتان قدسی

На гашти бӯстон , на соя шамшод ме хоҳам

نه گشت بوستان، نه سایه شمشاد می‌خواهم