Дар интизор ту шуд умрҳо ки чашм ба роҳам

در انتظار تو شد عمرها که چشم به راهم

Мапӣч сари зи ниёзам , мтоби рухи зи гуноҳам

مپیچ سر ز نیازم، متاب رخ ز گناهم

Чаҳ лиззат аст бибин интизор омаданат ро

چه لذت است ببین انتظار آمدنت را

Ки дар баробари чашми манӣу чашм ба роҳам

که در برابر چشم منی و چشم به راهم

Маро эй хиради гӯ ба фарқ соя Маяфкан

مرا همای خرد گو به فرق سایه میفکن

Ба сар , сиёҳии доғи ҷунун басаст паноҳам

به سر، سیاهی داغ جنون بس است پناهم

Дар интизори ту эй шамъи базм , то саҳари имшаб

در انتظار تو ای شمع بزم، تا سحر امشب

Чу шамъ бар сар мижгон нишаста буд нигоҳам

چو شمع بر سر مژگان نشسته بود نگاهم

Ба ишқ , кори дил ва дидаам з икдгр ояд

به عشق، کار دل و دیده‌ام ز یکدگر آید

Буд чу шамъ , яке нури чашму шуълаи оҳам

بود چو شمع، یکی نور چشم و شعله آهم

зи зулфи ёр ба рӯзи сиёҳ хеш нишастам

ز زلف یار به روز سیاه خویش نشستم

Мабод онкӣ нишинад касе ба рӯзи сиёҳам

مباد آنکه نشیند کسی به روز سیاهم

Чаҳ мекунам ки эй саодатам ба сар ояд ?

چه می‌کنم که همای سعادتم به سر آید؟

Замонаи гӯ ба тамасхур , парӣ мазан ба кулоҳам

زمانه گو به تمسخر، پری مزن به کلاهم

Манам ки Юсуфи Миср маъонӣам ба ҳақиқат

منم که یوسف مصر معانی‌ام به حقیقت

Бародарон тариқат фикандаанд ба чоҳам

برادران طریقت فکنده‌اند به چاهم

Баҳор тозаам , айёмро малул накардам

بهار تازه‌ام، ایام را ملول نکردم

Ба фарқи хок буд гарчи нўдмидаҳи гиёҳам

به فرق خاک بود گرچه نودمیده گیاهم

На аз висоли тасаллӣ , на дар фироқи сабурӣ

نه از وصال تسلی، نه در فراق صبوری

Маро бисӯз чу қудсӣ , ки мӯътариф ба гуноҳам

مرا بسوز چو قدسی، که معترف به گناهم