Дар хӯни дил аз дида хўнбор нишастем

در خون دل از دیده خونبار نشستیم

Чун дида ба хӯн аз ғам дилдор нишастем

چون دیده به خون از غم دلدار نشستیم

Зон пеш ки паргор кашад доираи ишқ

زان پیش که پرگار کشد دایره عشق

Дар доира чун нуқта паргор нишастем

در دایره چون نقطه پرگار نشستیم

Як бор агар аз чаманӣ бе ту гузаштем

یک بار اگر از چمنی بی تو گذشتیم

Ҳргом чу гул бар сари сад хор нишастем

هرگام چو گل بر سر صد خار نشستیم

Дар ишқи зи мо акс дар ойӣна науфтад

در عشق ز ما عکس در آیینه نیفتد

Аз гирди ҳаваси бас ки сбкбор нишастем

از گرد هوس بس که سبکبار نشستیم

Ҳар чоки зи дил , матлаъи хуршед дигар шуд

هر چاک ز دل، مطلع خورشید دگر شد

Ҳарҷо ки ба ёди ту шаб тор нишастем

هرجا که به یاد تو شب تار نشستیم

Ҳаргоҳ ки рафтем ба ёди ту ба гулзор

هرگاه که رفتیم به یاد تو به گلزار

Паҳлавии гулу лола ба сад ор нишастем

پهلوی گل و لاله به صد عار نشستیم

Шоиста гулзор набудем чу булбул

شایسته گلزار نبودیم چو بلبل

Бар шуъла чу парвона сазовор нишастем

بر شعله چو پروانه سزاوار نشستیم

Дар ҳалқаи аҳли ҳараму дайр чу қудсӣ

در حلقه اهل حرم و دیر چو قدسی

Шоистатар аз сбҳаҳ ва зуннор нишастем

شایسته‌تر از سبحه و زنار نشستیم