Рғиртми пӯшида аз чашм бидон , хуби маро

رغیرتم پوشیده از چشم بدان، خوب مرا

Дода ҷо дар пардаи дили Тифли маҳҷӯби маро

داده جا در پرده دل طفل محجوب مرا

Муддаӣ бар хеш май печад чу мактуб аз ҳасад

مدعی بر خویش می‌پیچد چو مکتوب از حسد

Ногирифт аз дасти қосиди ёри мактуби маро

ناگرفت از دست قاصد یار مکتوب مرا

Акси рӯйишро зчшми ойӣнаи дил ҷазб кард

عکس رویش را زچشم آیینه دل جذب کرد

Дил ба дасти дида ҳам нагузошт матлӯби маро

دل به دست دیده هم نگذاشت مطلوب مرا

Шояд аз ошуфтагиҳои дилам ёдаш диҳад

شاید از آشفتگی‌های دلم یادش دهد

эй сабои ошуфта тар кун зулфи маҳбӯби маро

ای صبا آشفته‌تر کن زلف محبوب مرا

Ҷузи дили девона бо ман ҳеҷ кас ҳамдам набӯд

جز دل دیوانه با من هیچ‌کس همدم نبود

Мондаам танҳо куҷо барадед маҳбӯби маро ?

مانده‌ام تنها کجا بردید محبوب مرا؟

Дил ба ҷон омад з ғам хоҳад шуд афғонаши баланд

دل به جان آمد ز غم خواهد شد افغانش بلند

Беш азин тоб сабурӣ нест Айюби маро

بیش ازین تاب صبوری نیست ایوب مرا

Кӣ кушояди давр аз он рух , дили назар бар ҳеҷ кас

کی گشاید دور از آن رخ، دل نظر بر هیچ‌کس

Бастаи ишқ аз ғайри Юсуф , дидаи ёқӯби маро

بسته عشق از غیر یوسف، دیده یعقوب مرا