Мабош ғарра ба аҳди қадиму ёри куҳан

مباش غره به عهد قدیم و یار کهن

Ки ҳафтае чу шавад , хорбн шавад гулбун

که هفته‌ای چو شود، خاربن شود گلبن

Ба ҷазб ҳодиса шуд пайкарами чунон муштоқ

به جذب حادثه شد پیکرم چنان مشتاق

Ки по нахурда ба сангам , кабӯд шуд нохун

که پا نخورده به سنگم، کبود شد ناخن

Миёни ошиқу маъшӯқ , рози дили гуфтан

میان عاشق و معشوق، راز دل گفتن

Ҳамин басаст ки озори лаби надоди сухан

همین بس است که آزار لب نداد سخن

Наҳуфта ҳайф набошад чунон гули рӯе ?

نهفته حیف نباشد چنان گل رویی؟

Худоиро ки рухи олӯда ниқоб макун

خدای را که رخ آلوده نقاب مکن

зи кор худ нагушӯдаам гиреҳ , чаро қудсӣ

ز کار خود نگشوده‌ام گره، چرا قدسی

Замона не шаканд нохуни маро дар бен ?

زمانه نی شکند ناخن مرا در بن؟