Чарх чун киштӣ равад бар рӯй об аз чашми ман

چرخ چون کشتی رود بر روی آب از چشم من

Хонаи номӯс тӯфон шуд хароб аз чашми ман

خانه ناموس طوفان شد خراب از چشم من

Бас ки аз дидори худ маҳрӯм мехоҳад маро

بس که از دیدار خود محروم می‌خواهد مرا

Бугзарад шабҳо хаёлаш дар ниқоб аз чашми ман

بگذرد شبها خیالش در نقاب از چشم من

Шуълаи хӯн олӯда ояд аз дили ахгари бурун

شعله خون آلوده آید از دل اخگر برون

Гар ба рӯй оташ афшонанд об аз чашми ман

گر به روی آتش افشانند آب از چشم من

Гар на савдои гул рӯй ту май пухтам , чаро

گر نه سودای گل روی تو می‌پختم، چرا

Дӯш меомад ба ҷои хӯн , гулоб аз чашми ман ?

دوش می‌آمد به جای خون، گلاب از چشم من؟

Рӯзу шаб рӯй ту дорам дар назар , набӯд аҷаб

روز و شب روی تو دارم در نظر، نبود عجب

Гар ки ҷои ашки резади офтоб аз чашми ман

گر که جای اشک ریزد آفتاب از چشم من

Дидаи пурхӯн бурун ояд ба ҷои гули зи шох

دیده پرخون برون آید به جای گل ز شاخ

Гар ба гулшан қатра ифшоанд саҳоб аз чашми ман

گر به گلشن قطره افشاند سحاب از چشم من

Гиря ам шуд монеъи назора , рӯзи васли ҳам

گریه‌ام شد مانع نظّاره، روز وصل هم

То ба кӣ назора бошад дар азоб аз чашми ман ?

تا به کی نظّاره باشد در عذاب از چشم من؟

Гар кунам қудсӣ дар оташи ҷой бо ин ашки гарм

گر کنم قدسی در آتش جای با این اشک گرم

Шуъла гардад дар дили ахгари кабоб аз чашми ман

شعله گردد در دل اخگر کباب از چشم من