Ман намегӯям ба чашмам на қадам , ё бар замин

من نمی‌گویم به چشمم نه قدم، یا بر زمین

Чашми ман фаршаст ҳарҷо менаҳй по бар замин

چشم من فرش است هرجا می‌نهی پا بر زمین

Киштии чашмтар ман буд бо дарёи қадар

کشتی چشم تر من بود با دریا قدر

Ашк зӯр оварад , омад пушти дарё бар замин

اشک زور آورد، آمد پشت دریا بر زمین

Зери пой ошиқон бошад замину осмон

زیر پای عاشقان باشد زمین و آسمان

Ишқро як пой бар аршаст ва як по бар замин

عشق را یک پای بر عرش است و یک پا بر زمین

Ҷои бргрдўн буд афтодагони ишқ ро

جای برگردون بود افتادگان عشق را

Ман ҳам аз афтодагони ишқам , аммо бар замин

من هم از افتادگان عشقم، اما بر زمین

Умрҳо шуд киштии ман бо накӯён ошност

عمرها شد کشتی من با نکویان آشناست

Дили зи даст ҳар яке афтодаи сад ҷо бар замин

دل ز دست هر یکی افتاده صد جا بر زمین