намешавад ҳар дами парешони зулф бар рухсор ӯ
میشود هر دم پریشان زلف بر رخسار او
Каз парешони хотирӣ ёдаш диҳад ҳар тор ӯ
کز پریشان خاطری یادش دهد هر تار او
Аз биёбони муҳаббат срсрӣ магзар чу бод
از بیابان محبت سرسری مگذر چو باد
Каз гиребони гули дамад , доман чу гирад хор ӯ
کز گریبان گل دمد، دامن چو گیرد خار او
Бар сари кӯяши масеҳои тан ба беморӣ диҳад
بر سر کویش مسیحا تن به بیماری دهد
То кунад чун нотавонони такя бар девор ӯ
تا کند چون ناتوانان تکیه بر دیوار او
Боғи умеди маро тарсам намонад мива Эй
باغ امید مرا ترسم نماند میوهای
Ноумедӣ чанд созад рахна дар девор ӯ ?
ناامیدی چند سازد رخنه در دیوار او؟
Хишти хишти хонаи гулро сабо бар бод дод
خشت خشت خانه گل را صبا بر باد داد
Бо вуҷӯди онкии умрӣ буд худ меъмор ӯ
با وجود آنکه عمری بود خود معمار او
Дар миёни ханда , чашми гули з шабнам шуд пари об
در میان خنده، چشم گل ز شبنم شد پر آب
Субҳдам чун кард булбули нолае дар кор ӯ
صبحدم چون کرد بلبل نالهای در کار او