Дорад нишони зи тинати маҷнӯн , сиришти мо

دارد نشان ز طینت مجنون، سرشت ما

Аз рӯй ҳам навиштаи қазо , сарнавишти мо

از روی هم نوشته قضا، سرنوشت ما

Чун донаи дил ба хӯша ва хирман набаста ем

چون دانه دل به خوشه و خرمن نبسته‌ایم

Муҳтоҷи обёрӣ барқаст кишти мо

محتاج آبیاری برق است کشت ما

Инсофи байн ки сӯии ту ризвон чу дид , гуфт

انصاف بین که سوی تو رضوان چو دید، گفت

Чун оризат гулӣ набӯд дар биҳишти мо

چون عارضت گلی نبود در بهشت ما

То аз фурӯғ рӯй ту бтхонаҳ даргирифт

تا از فروغ روی تو بتخانه درگرفت

Оташ ба каъба тӯҳфа баранд аз кишти мо

آتش به کعبه تحفه برند از کشت ما

Бунёди дайр , бар лаби дарёӣ раҳмат аст

بنیاد دیر، بر لب دریای رحمت است

Аз санги каъбаи фарқ буд то ба хишти мо

از سنگ کعبه فرق بود تا به خشت ما