Гар чу шамъ оташ барояд аз гиребон касе

گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی

Ба ки бошад гарданаш бе тавқи фармон касе

به که باشد گردنش بی طوق فرمان کسی

Маъзират хоҳам , надонам , ё кунам даъвои хӯн

معذرت خواهم، ندانم، یا کنم دعوای خون

Гар расад рӯзи ҷазои дастам ба домон касе

گر رسد روز جزا دستم به دامان کسی

Кӯи ҷунун то панҷаам қайди гиребони бугсалад ?

کو جنون تا پنجه‌ام قید گریبان بگسلد؟

Перҳан то кӣ буд чун ғунчаи зиндон касе ?

پیرهن تا کی بود چون غنچه زندان کسی؟

Абрро нашунидаам ҳаргизи баборади хӯн , магар

ابر را نشنیده‌ام هرگز ببارد خون، مگر

Бар гирифтанд остин аз чашми гирён касе ?

بر گرفتند آستین از چشم گریان کسی؟

Оташи ҷонсӯз , медонам касе ғайр ту нест

آتش جانسوز، می‌دانم کسی غیر تو نیست

Баҳри он сӯзам чу байнами доғ бар ҷон касе

بهر آن سوزم چو بینم داغ بر جان کسی

Аз ҳарифони бештар бар рӯй соқӣ вола аст

از حریفان بیشتر بر روی ساقی واله است

Аз қадаҳи тарсам , набошад чашми гирён касе !

از قدح ترسم، نباشد چشم گریان کسی!