Дили зи бедоди ту рӯ кард ба ободонӣ
دل ز بیداد تو رو کرد به آبادانی
Дар назар , барги гул ва лола кунад пайконе
در نظر، برگ گل و لاله کند پیکانی
Дар тамошоӣ дару боми ту чун меҳри мунир
در تماشای در و بام تو چون مهر منیر
Ҳар сар мӯӣ кунад бар баданами мижгонӣ
هر سر موی کند بر بدنم مژگانی
Аз баду неки ҷаҳон , рӯй фароҳами нкшм
از بد و نیک جهان، روی فراهم نکشم
Зонка чун оинаам боз буд пешонӣ
زانکه چون آینهام باز بود پیشانی
Синаам таркиш тираст азон шаст ва ҳануз
سینهام ترکش تیرست ازان شست و هنوز
Ҷигарам оҳ кашад аз ғам бе пайконе
جگرم آه کشد از غم بیپیکانی
Дар хароши ҷигарами ҳоҷат нохун набӯд
در خراش جگرم حاجت ناخن نبود
Печиш оҳ кунад дар ҷигарами савҳонӣ
پیچش آه کند در جگرم سوهانی
Рӯй гардондае аз дидани рӯйиши қудсӣ
روی گرداندهای از دیدن رویش قدسی
Гул бе ранги зи хуршед чаро гирдоне ?
گل بیرنگ ز خورشید چرا گردانی؟