Чу боди субҳи гузаштам ба гирд ҳар чаманӣ

چو باد صبح گذشتم به گرد هر چمنی

Барои хеш , чу Кувайт наёфтам ватанӣ

برای خویش، چو کویت نیافتم وطنی

Чу дасти хасми Зулайхо , бурӣдаи боди он даст

چو دست خصم زلیخا، بریده باد آن دست

Ки бар танӣ натавонад дарид перҳанӣ

که بر تنی نتواند درید پیرهنی

Чу қомати ту ниҳолӣ надидаам мавзун

چو قامت تو نهالی ندیده‌ام موزون

Ба иттифоқ сабо гаштаам ба ҳар чаманӣ

به اتفاق صبا گشته‌ام به هر چمنی

Рӯм ба доираи мардуми парешони бахт

روم به دایره مردم پریشان‌بخت

Магари зи мӯии ту бар гӯш ман хӯрд суханӣ

مگر ز موی تو بر گوش من خورد سخنی