Ҳргўшаҳ чу мино , санами ҳури сириштӣ

هرگوشه چو مینا، صنم حور سرشتی

Дар зер фалак нест чу майхонаи биҳиштӣ

در زیر فلک نیست چو میخانه بهشتی

Тангаст чунон арсаи афлок ки гӯйӣ

تنگ است چنان عرصه افلاک که گویی

Чун хона хам гашта банно , бар сари хиштӣ

چون خانه خم گشته بنا، بر سر خشتی

Чун ғунча ки бошад ки гиребон накунад чок ?

چون غنچه که باشد که گریبان نکند چاک؟

Овози неу ҷом майу домани киштӣ

آواز نی و جام می و دامن کشتی

Он гиря куҷо рафт ки тӯфони сифаташ ро

آن گریه کجا رفت که طوفان صفتش را

Бар сафҳаи дарё ба хат мавҷ навиштӣ ?

بر صفحه دریا به خط موج نوشتی؟

Диданди дағо бохтани каъбаи равон ро

دیدند دغا باختن کعبه روان را

Он қавм ки бар каъба гузиданд кнштӣ

آن قوم که بر کعبه گزیدند کنشتی

Хам бар сар худ дод зи афтодагиаш ҷой

خم بر سر خود داد ز افتادگی‌اش جای

Дар майкада камтар натавон буд зи хиштӣ

در میکده کمتر نتوان بود ز خشتی

Номам натавон баради зи хории буриши имрӯз

نامم نتوان برد ز خواری برش امروز

Он рӯз куҷо шуд ки ба ман нома навиштӣ

آن روز کجا شد که به من نامه نوشتی

Қудсӣ хабарат нест ки дар майкадаи ишқ

قدسی خبرت نیست که در میکده عشق

Ҳар гӯшаи биҳиштии сети ниҳон дар таҳи хиштӣ

هر گوشه بهشتی‌ست نهان در ته خشتی