Чанд бошад дили зи васли дили рибоӣ бе насиб

چند باشد دل ز وصل دل‌ربایی بی‌نصیب

Чанд бошад гӯшам аз овози пое бе насиб

چند باشد گوشم از آواز پایی بی‌نصیب

Рух мапуаш аз ман гуҳи назораи ин айбаст айб

رخ مپوش از من گهِ نظّاره این عیب است عیب

Каз сар хон Карим ояд гадоӣ бе насиб

کز سر خوان کریم آید گدایی بی‌نصیب

Чанд оем бар сари роҳу зи бими хуии ту

چند آیم بر سر راه و ز بیم خوی تو

Чашм аз назорау лаб аз дуое бе насиб

چشم از نظّاره و لب از دعایی بی‌نصیب

Вақт рафтани ҷисми қудсиро мсўз эй оҳи гарм

وقت رفتن جسم قدسی را مسوز ای آه گرم

То нагардад зи устихон ӯ ҳумое бе насиб

تا نگردد ز استخوان او همایی بی‌نصیب