Шуд баҳор аз тавба кардан боядам акнӯн гузашт

شد بهار از توبه‌کردن بایدم اکنون گذشت

намерасад гул чун тавон аз бодаи гулгуни гузашт ?

می‌رسد گل چون توان از باده گلگون گذشت؟

Ман ки шамъи маҳфили қурбами саропои сӯхтам

من که شمع محفل قربم سراپا سوختم

Ҳоли беруни мондагони базм , ё раб чун гузашт ?

حال بیرون‌ماندگان بزم، یا رب چون گذشت؟

Хостам бар ёди болои ту чашмӣ тар кунам

خواستم بر یاد بالای تو چشمی تر کنم

То назар кардам зи сари як найзаи болои хӯни гузашт

تا نظر کردم ز سر یک نیزه بالا خون گذشت

Бар дил ришам намедонам ки нохун ме занад

بر دل ریشم نمی‌دانم که ناخن می‌زند

ӣнқадар донам ки хӯни дида аз Ҷайҳуни гузашт

اینقدر دانم که خون دیده از جیحون گذشت

Ҷавр душман шуд фаромӯш аз нифоқи дӯстон

جور دشمن شد فراموش از نفاق دوستان

Кини ёрон бо ман аз бдмҳрии гардуни гузашт

کین یاران با من از بدمهری گردون گذشت

Гиря бар танҳоӣ худ нест қудсиро ба дашт

گریه بر تنهایی خود نیست قدسی را به دشت

намехӯрд афсӯси айёмӣ ки бар маҷнӯни гузашт

می‌خورد افسوس ایامی که بر مجنون گذشت