Гашта пинҳон аз назари он кас ки сайёд ман аст
گشته پنهان از نظر آنکس که صیاد من است
Олимиро барда аз ёди онкӣ дар ёд ман аст
عالمی را برده از یاد آنکه در یاد من است
Ҳар ки рафт аз дили ғуборӣ бар дилам омад нишаст
هر که رُفت از دل غباری بر دلم آمد نشست
Ҳркҷо гум шуд ғамӣ дар меҳнати обод ман аст
هرکجا گم شد غمی در محنتآباد من است
Нола Эй кардам баромади шеван аз саҳни чаман
نالهای کردم برآمد شیون از صحن چمن
Гармии ишқи гулу булбули зи фарёд ман аст
گرمی عشق گل و بلبل ز فریاد من است
Нагзарад дар хотири сайёди сайд аз дӯстӣ
نگذرد در خاطر صیاد صید از دوستی
Душмани ҷон манаст онкас ки дар ёд ман аст
دشمن جان من است آنکس که در یاد من است
Дар хароши синаи ман каз нотавонии оҷизам
در خراش سینه من کز ناتوانی عاجزم
Кӯҳ бишкофам агар гӯйӣ ки Фарҳод ман аст
کوه بشکافم اگر گویی که فرهاد من است
Қатра бар дарё фузӯнӣ мекунад дар ишқи зуд
قطره بر دریا فزونی میکند در عشق زود
Умрҳо шогирди ман буд онкии устод ман аст
عمرها شاگرد من بود آنکه استاد من است
Зардӣ рӯем на аз бимаст қудсии зери теғ
زردی رویم نه از بیم است قدسی زیر تیغ
Ранги зардами узрхоҳи тири ҷаллод ман аст
رنگ زردم عذرخواه تیر جلاد من است