Пажмурдагии набарди баҳор аз гиёҳи мо

پژمردگی نبرد بهار از گیاه ما

Чун лолаи ҷузви тан шудаи бахти сиёҳи мо

چون لاله جزو تن شده بخت سیاه ما

Рӯзӣ ки набӯд оинаи ҳасан дар назар

روزی که نبود آینه حسن در نظر

Дар чшмхонаҳи занги براردи нигоҳи мо

در چشمخانه زنگ برآرد نگاه ما

Мо субҳ содиқему дам аз меҳр ме занем

ما صبح صادقیم و دم از مهر می‌زنیم

Ойӣна тирагӣ напазирад зи оҳи мо

آیینه تیرگی نپذیرد ز آه ما

Он кас ки пай ба мазраъи умеди мо набард

آن‌کس که پی به مزرع امید ما نبرد

Гирад магари зи барқи суроғи гиёҳи мо

گیرد مگر ز برق سراغ گیاه ما

Оташ кашад забона чу шамъ аз забон ӯ

آتش کشد زبانه چو شمع از زبان او

Калаки фириштагар бинависади гуноҳи мо

کلک فرشته گر بنویسد گناه ما

Аз дидаи нару дили равшан ба роҳи ишқ

از دیده نر و دل روشن به راه عشق

Уфтад бар обу оина чун акси роҳи мо

افتد بر آب و آینه چون عکس راه ما

Қудсӣ кифоятаст дар исботи ошиқӣ

قدسی کفایت است در اثبات عاشقی

Рухсори зарду дидаи гирёни гувоҳи мо

رخسار زرد و دیده گریان گواه ما

Имшаб сияҳ тараст зи шабҳои дигарам

امشب سیه‌ترست ز شب‌های دیگرم

Қудсӣ магар шавад мадади субҳи оҳи мо

قدسی مگر شود مدد صبح آه ما