Ба гиряи саҳару оҳи шаб дилам шодаст

به گریه سحر و آه شب دلم شادست

Чу гул ки тозаи зи обу шукуфта аз бодаст

چو گل که تازه ز آب و شکفته از بادست

Фусурдагӣ ба дили булҳаваси мёмўзид

فسردگی به دل بوالهوس میاموزید

Ки мурда дар равиш орамидан устод аст

که مرده در روش آرمیدن استاد است

Хаёли зулф ту нанашаста ҳаргиз аз парвоз

خیال زلف تو ننشسته هرگز از پرواز

Магӯ ки мурғи ҳавои зи қайд озод аст

مگو که مرغ هوایی ز قید آزاد است

Чу таркиши ту зи пайкони парасти дидаи ман

چو ترکش تو ز پیکان پرست دیده من

Нимгар оинаи чашмам чаро з фӯлодаст ?

نیم گر آینه چشمم چرا ز فولادست؟

Чу ғунчаи сар ба гиребон кашад ҳамеша зи шарм

چو غنچه سر به گریبان کشد همیشه ز شرم

Касе ки гарданаш аз қайди ишқ озод аст

کسی که گردنش از قید عشق آزاد است

Нашуд зи силсилаи мо буруни гирифторӣ

نشد ز سلسله ما برون گرفتاری

Дарин қабӣлаи магари ишқ вақф авлодаст

درین قبیله مگر عشق وقف اولادست