Аз парешоне агар ҳосил шавад комам равост

از پریشانی اگر حاصل شود کامم رواست

Дар хами зулфати диламро шона миҳроб дуост

در خم زلفت دلم را شانه محراب دعاست

Гарчи дасти кӯтаҳам бегонааст аз гарданат

گرچه دست کوتهم بیگانه است از گردنت

Ҳимматӣ дорам ки бо сарв баландат ошност

همتی دارم که با سرو بلندت آشناست

МеРом аз ғайрат чу чашми ҳасратам дар бар кашад

میرم از غیرت چو چشم حسرتم در بر کشد

Хоки роҳатро ки чашми тўтёро тўтёст

خاک راهت را که چشم توتیا را توتیاست

Даст дар зулф ту дорам чун тавонам буд амн ?

دست در زلف تو دارم چون توانم بود امن؟

Бар танам ҳар тори пероҳан ба ҷой аждаҳост

بر تنم هر تار پیراهن به جای اژدهاست

Мардум чашмам парешонанд аз бе тоқатӣ

مردم چشمم پریشانند از بی‌طاقتی

То диламро даст бетобӣ дар он зулфи дўтост

تا دلم را دست بی‌تابی در آن زلف دوتاست

Бо хаёли хоки поят улфатӣ дорад аз он

با خیال خاک پایت الفتی دارد از آن

Мардуми чашми марои сад чашми ҳасрат дар қафост

مردم چشم مرا صد چشم حسرت در قفاست