Ҳар рӯз ба ман ёри зи нав бар сар нозаст

هر روز به من یار ز نو بر سر نازست

Пайвастаи марои лиззати оғоз ниёз аст

پیوسته مرا لذت آغاز نیاز است

Бигзор ки дар тирагии бахти бимонам

بگذار که در تیرگی بخت بمانم

Ойӣна чу равшан шавад ифшогар розаст

آیینه چو روشن شود افشاگر رازست

Кӯтоҳ амл бош ки чун риштаи сӯзан

کوتاه امل باش که چون رشته سوزن

Пайваста гиреҳ мехӯрд он сар ки дароз аст

پیوسته گره می‌خورد آن سر که دراز است

эй бут на ҳамин зинати бтхонаҳи мое

ای بت نه همین زینت بتخانه مایی

Дар каъбаи ҳам абрӯии ту миҳроб намозаст

در کعبه هم ابروی تو محراب نمازست

Аз пастии фитрат чаҳ шӯии бастаи сӯрат ?

از پستی فطرت چه شوی بسته صورت؟

Як гом ба миъроҷи ҳақиқат з муҷозаст

یک گام به معراج حقیقت ز مجازست