Боғӣ ки гулаши бӯи надиҳад ишқ муҷозаст

باغی که گلش بو ندهد عشق مجازست

Тухмӣ ки касаш барнахурад , ашк ниёзаст

تخمی که کسش برنخورد، اشک نیازست

Хорӣу азизӣ ба ҳам омехта дар ишқ

خواری و عزیزی به هم آمیخته در عشق

Ҳргоми дарин бодияи сад шеб ва фарозаст

هرگام درین بادیه صد شیب و فرازست

Дар ишқ , бало май супурди даст ба дастам

در عشق، بلا می‌سپرد دست به دستم

Аз бута чу зар боз раҳад дар дам газаст

از بوته چو زر باز رهد در دم گازست

Нармӣу дуруштии з касе чашм надорам

نرمی و درشتی ز کسی چشم ندارم

Гар сулҳ пазираст , вагар арбада созаст

گر صلح‌پذیرست، وگر عربده‌سازست

Сар бар назд аз нози зи гулгашти муродам

سر بر نزد از ناز ز گلگشت مرادم

Зон рӯз ки тухми амлм ашк ниёзаст

زان روز که تخم املم اشک نیازست

Бе ҷозибаи ишқ ба манзил натавон рафт

بی جاذبه عشق به منزل نتوان رفت

Гар роҳи харобот , вагар роҳ ҳиҷозаст

گر راه خرابات، وگر راه حجازست

Ишқат ба дили гир ва мусулмон зада оташ

عشقت به دل گیر و مسلمان زده آتش

Ҷавлонии ҳасанати ҳамаи ҷо дар так ва тозаст

جولانی حسنت همه جا در تک و تازست

Мурғи дили Маҳмӯд ҳануз аз асари ишқ

مرغ دل محمود هنوز از اثر عشق

Парвонаи фонӯси сар хок Аёзаст

پروانه فانوس سر خاک ایازست

Огоҳии дилро набарди ғифлати зоҳир

آگاهی دل را نبرد غفلت ظاهر

Дар хоби ним гарчи маро дида фарозаст

در خواب نیم گرچه مرا دیده فرازست

Қудсии сухани ман ҳамаи ҷои офати ман буд

قدسی سخن من همه‌جا آفت من بود

Чун шамъ ки аз чарби забонӣ ба гудозаст

چون شمع که از چرب‌زبانی به گدازست