Кушодии туррау машки хутани сӯхт

گشادی طره و مشک ختن سوخت

Ниқоб аз рух фикандӣу чамани сӯхт

نقاب از رخ فکندی و چمن سوخت

Асирони ғаматро оташи ишқ

اسیران غمت را آتش عشق

Чу тори шамъ дар як перҳани сӯхт

چو تار شمع در یک پیرهن سوخت

Нишастӣ бо рақиб ва ман кабобам

نشستی با رقیب و من کبابم

Задӣ оташ ба ғайру ҷони ман сӯхт

زدی آتش به غیر و جان من سوخت

Нагаштам ошнои каси зи меҳрат

نگشتم آشنای کس ز مهرت

Марои доғи ғарибӣ дар ватани сӯхт

مرا داغ غریبی در وطن سوخت

Баромади дӯд аз ҷони Зулайхо

برآمد دود از جان زلیخا

Магари ёқӯб дар байти алҳзни сӯхт ?

مگر یعقوب در بیت‌الحزن سوخت؟

Надорад бар ҷигар чун лолаи доғӣ

ندارد بر جگر چون لاله داغی

Дилам бар ҳоли барги Настарани сӯхт

دلم بر حال برگ نسترن سوخت

Ба аҳди устувори хеши нозам

به عهد استوار خویش نازم

Ки чун қудсии диламро дар кафани сӯхт

که چون قدسی دلم را در کفن سوخت